Mie Tracteur

Berichtgeving

Wetgeving staat boven élk menselijk aspect...

Een klein afscheid, een virtueel weerzien...

Welkom in 'De Schuur'
Welkom in het virtuele Plattelandsmuseum van Mie Tracteur...

Vanaf heden is het plattelandsmuseum 'De Schuur' van Mie Tracteur niet meer toegankelijk. Met pijn in het hart... Een levensdroom die stilaan ontsproot uit een uit de hand gelopen hobby, Mie was op zoek naar een plek om alles samen te bundelen. Opzet om er een museum in te richten is stilaan gegroeid, omwille het grote aantal spullen Mie door de jaren heen heeft verzameld. Uiteindelijk werd deze droom in mei 2016 werkelijkheid. Maar niet zonder slag of stoot... Ook de werkelijkheid van wetgevingen en regeltjes, maar ook afgunst en jaloezie, heeft Mie leren kennen. Door verschillende oorzaken en bronnen, waar Mie niet meer aan herinnert wil worden. Niet iedereen was blijkbaar opgezet met dit initiatief, is achteraf gebleken. Begrijpe wie kan... De Schuur is dus niet meer openbaar toegankelijk voor bezoekers...  Waarom?

Voor een laatste keer, alles op een rijtje...
De Schuur ligt op grondgebied Rijkevorsel... Dat er vanaf het begin een stroeve communicatie was, is een grote oorzaak van alle ellende. Er werd mondeling gecommuniceerd, nadien per aangetekende brieven. Eerst was er het probleem dat een museum niet werd toegestaan in agrarisch gebied. De Schuur was reeds zo goed als ingericht toen dit nieuws ons werd medegedeeld. Dan werd de toegelaten termijn dat De Schuur mocht open zijn overschreden. Er werd niet verteld dat wanneer De Schuur open was, dat in blokken van 30 dagen moest zijn. Dan werd verkondigt dat er op deze locatie geen opslag mag gebeuren. Er werd uitzonderlijk toegestaan 4 x 30 dagen de poort open te zetten. En volgende vereiste, de veiligheid werd op de korrel genomen omwille Mie (in totaal 30 dagen op een gans jaar) 'openbaar' open was. Dat veiligheid ook hoog in het vaandel ligt bij Mie Tracteur en haar echtgenoot, staat als een paal boven water! Heel wat uren én centen werden gespendeerd om dit initiatief om te toveren tot een juweel, ook de veiligheid was steeds een prioriteit. Ook de nodige verzekeringen werden steeds afgesloten. Maar wanneer door de gemeente wordt opgedragen een keuring van de Brandweer te moeten ondergaan, omdat de wetgeving zegt openbaar open te zijn en dit een verplichte keuring inhoudt, was het bang afwachten. Zoals verwacht werd na een mondelinge keuring bevonden, dat er héél wat werk moest verricht worden, en dat er heel wat moet worden aangepast. Al dit werk is naar onze mening helaas niet haalbaar, Mie en haar echtgenoot kunnen de moed hiervoor niet meer opbrengen, nog maar te zwijgen van het financieel aspect... Het is en blijft een hobby, en op een gegeven moment moet men kiezen voor gemoedsrust, het moet plezant blijven... En wat wordt wellicht het volgende probleem? Het houdt gewoon niet op! Het is een tijd van kommer en kwel geweest. Van angst en op de vingers te worden getikt! Naar mijn inziens beseffen bevoegde instanties niet waarmee ze bezig zijn. Dat Mie Tracteur de absolute perfectie nastreefde en alles haast op een licht professionele wijze aangepakt heeft kunnen velen getuigen. Door deze instelling, door haar onuitputtelijke gedrevenheid, door haar 'blijde boodschap' haast wereldwijd bekend te willen maken, door haar puurheid maar ook naïviteit, werd dit haar blijkbaar niet in dank afgenomen, en heeft ook dit, haar uiteindelijk de das omgedaan. Eigen schuld? Neen!

Wie is er hier nu de dupe?
Vermits De Schuur niet meer toegankelijk is, zijn daar in eerste plaats de bezoekers de dupe van! Men mag anno 2017 geen mensen meer blij maken, kinderen betoveren, mensen zowel geestelijk als mentaal helpen, alles belangeloos en met een groot hart ondernemen, zo blijkt. Mensen op leeftijd, mensen van woonzorgcentra, die met hun rolstoelen op een ander niet echt welkom zijn, ontroeren door hen terug in de tijd te brengen wanneer zij in hun jonge jaren vertoefde, het mag niet meer. De oogjes van kinderen doen schitteren met verhalen van de Sint, het kan niet meer. Mensen die op een ander niet welkom zijn omwille de geluiden zij maken, de plaats zij innemen, met een open hart ontvangen, ook dat mag niet. De wereld steekt in elkaar door wetten en regels, en daar dienen wij ons aan te houden. En die wetten gelden voor iedereen! Of toch niet? Waar is anno 2017 in godsnaam nog het menselijk aspect? Waarom worden mensen die belangeloze initiatieven ondernemen, volledig over de ganse lijn in de kou gezet door de wet? Mie Tracteur is beslist geen alleenstaand geval! Dat ministers zich daar eens over buigen misschien...? Dat gemeenten zulke voor hen totaal kosteloze, door de gewone man en vrouw, maar ook zeker kinderen, deze enorm gewaardeerde initiatieven, eens weten te waarderen?

Dan is er maar één oplossing:
een virtueel plattelandsmuseum! Mie Tracteur geeft niet op, ook al gaat ze er aan ten onder. Weinigen begrijpen hoe diep zij op haar hart wordt getrapt. Zelfbeklag is niet aan haar besteed moest u deze indruk krijgen, zij stelt enkel vast al wat haar overkomen is... Dat haar naïviteit haar parten speelt is bewezen, Mie ziet absoluut geen kwaad in mensen: waarom kunnen mensen niet goed zijn voor mekaar? Waarom kunnen mensen de zon niet zien schijnen voor anderen? Waarom zwaaien mensen met de wetgeving, terwijl het opzet was enkel maar mensen gelukkig te maken? Het is zo jammer...

Zo zal iedereen die het zien wil, weldra een algemeen beeld worden verschaft van al wat 'De Schuur in Schemerzone' te bieden heeft, echter op het internet. Nooit zal dit de echtheid én puurheid van een bezoek kunnen evenaren, de warme sfeer en een dartelend enthousiaste Mie Tracteur kunnen schenken, een warm en wélgemeend onthaal kunnen zijn. Zonder fijne gesprekken te voeren, met mensen die waardeerden wat De Schuur te bieden had. Het zal nooit meer hetzelfde zijn... Er is geen andere keuze... Mie is het vechten voor haar idealen meer dan beu...

Mie Tracteur excuseert zich naar al haar bezoekers en enthousiastelingen toe, jammer dat dit zó pure initiatief, welke volledig belangeloos werd aangevat van in het begin, pure liefhebberij bezit, welke tot doel had mensen te kunnen ontroeren met al wat onze voorouders ons hebben nagelaten, met een ongeremde spontaniteit werd overgebracht naar iedereen die het zien wou... Wel, het zal voortaan op een andere manier gebeuren, het menselijk aspect zal er helaas niet meer bij zijn... Doodjammer is het wel dat De Schuur zulk triest einde moet kennen, maar het is genoeg geweest! Wat drijft Mie Tracteur dan tóch nog zo ver haar schuur verder in te richten en haar schuur nog steeds af te werken? Zij blijft geloven in haar idealen, en net dát, neemt niemand haar af!

Mie Tracteur legt zich erbij neer dat haar schuur toe is. Zij heeft het aanvaard, hoe moeilijk ook, dat goedheid in de wereld niet altijd wordt gewaardeerd. Dat een strikte wetgeving boven een warme menselijkheid staat. Dat naïef zijn en geloven in mensen, niet altijd de juiste mensen, pijn doet. Dat haar gezondheid er reeds lange tijd onder lijdt, en zij zich niet langer wil laten verzuren. De tijd zal uitmaken wat er zal gebeuren met De Schuur, wat de toekomst brengen zal weet niemand... Het hart van Mie is gebroken... Er zijn instanties aangaande cultureel erfgoed, die achter dit initiatief staan, wellicht dat daar ooit een nieuwe deur kan worden geopend...

Mie Tracteur dankt iedereen die haar een bezoek hebben gebracht, haar uitvoerig een pluim hebben gegeven, eerlijk en oprecht haar petitie hebben ondertekend, haar steeds volop in de kijker hebben gezet in de media, haar hebben getroost in moeilijke tijden, haar bedolven hebben met mooie geschenken, een absoluut respect te hebben getoond voor haar levenswerk! Dank aan de zovele helpende handen, dank aan de buren, dank aan Oldtimerclub BREK! Er zijn geen woorden voor, hoeveel mensen prompt hun schouders onder dit initiatief hebben gezet en het wereldwijd bekendheid hebben gegeven...

1 september 2017... We keken ernaar uit en eindelijk is het zo ver! 
Ondertussen werd alles gefotografeerd en is het virtuele plattelandsmuseum een feit! Elke ruimte werd van onder tot boven en omgekeerd en al dit onsterfelijk erfgoed valt volop te bewonderen in 21 fotomappen! De Koeienstal maar vooral De Hooizolder zal u haast doen duizelen door het aanbod en de schoonheid van ons aller prachtig oud erfgoed! Hou ook de blog in de gaten, alle perikelen welke dagelijks worden ingevuld. Mie Tracteur is ervan overtuigd dat ook u hiervan zal kunnen genieten, zij het dan via het computerscherm... Nooit of te nimmer zal dit een persoonlijk bezoek kunnen evenaren, maar er is zoals reeds gezegd, geen andere keuze. Met nadruk wordt verkondigt dat al wat u te zien krijgt in het virtuele museum, zich reeds in de boerderij bevond nog vóór de opening in mei 2016... 

Petitie kan nog stééds worden ondertekend!

Omwille grote verslagenheid van vele mensen en allen een steun
wilden betekenen voor Mie Tracteur, omdat De Schuur wankel stond,
werd een digitale petitie opgestart, voor het bestaan kracht bij te zetten.
De Schuur heeft immers een culturele én sociale missie!
Het is immers een pure nostalgische erfgoedaangelegenheid!

Indien ook u nog steeds uw stem wil laten gelden,
klik op bovenstaande afbeelding, waarvoor oprechte dank...
Mie Tracteur heeft er zich bij neer gelegd, De Schuur kan niet meer openbaar open.

Wellicht dat mensen gaan inzien wat hier allemaal verloren gaat...
Het aanbod, de energie, de passie, doodjammer is het...
Er werden helaas cruciale fouten gemaakt...
Moest Mie Tracteur toen weten wat zij nu in 2019 weet,
was het wellicht helemaal anders verlopen...
Elk moment, elk bezoek in haar schuur doet pijn...nog steeds...
17 maart 2019

Petitie telt op dit moment 481 online stemmen en 305 papieren stemmen.

Bedankt! Thanks! Danke! Merci! Grazie!